Enige tijd heb ik met een gescheiden moeder een interview gehouden, De scheiding zorgde bij hun voor pionierswerk bij het opstellen van het convenant en strijd over keuzes in ouderschap in het belang van de zoon..

 

Hai Coby, wil je een beetje over jezelf vertellen?  Jazeker, ik ben begin 40 en moeder van een puberzoon, tevens ruim al tientallen jaren gescheiden, in goede harmonie.

Hoelang ben je al gescheiden?  Sinds 2005, ik was de initiator van de scheiding,onze relatie liep al een jaar of 10 op en af, het was een stormachtige relatie en achteraf gezien lag de scheiding in de lijn der verwachting. We hebben samen een prachtige zoon uit de relatie gekregen.

Hoe is de relatie tussen jullie momenteel en hoe gaat het met de communicatie omtrent jullie zoon? Het is gematigd stroef, ik zie het als een werkrelatie, we doen wat we moeten, omwille van onze zoon. Er is door de jaren heen meer rust gekomen, als we spreken over oud zeer, dan is dat (gelukkig) eigenlijk al volledig een gepasseerd station.

Hoe kijk je op die scheidingsperiode terug? Tsja, ik wist destijds niet waar ik aan begon, ik had eigenlijk geen visie toen..We hebben alles zelf in elkaar gezet; een eigen, zelf bedacht en opgezet papieren overeenkomst over de scheiding, welke wij met de stempel van de rechter en goedkeuring terugkregen. Ik merkte dat het emotioneel zwaar was; mijn verhuizing, het opvoeden van onze zoon, daarnaast was ik ook boos omdat ik van mening was dat hij niet bereid was om voor onze relatie te vechten. Helaas hebben we na de scheiding met elkaar niet gesproken wat de scheiding werkelijk mentaal en emotioneel met ons gedaan heeft.

Heb je veel steun gehad na de scheiding van mensen om je heen?  Tsja.. dat viel eigenlijk erg tegen, veel mensen om ons heen kozen een kant, de zijne.. Ik had zeer weinig mensen om mij heen die er voor mij konden zijn. Ik heb toen moeten leren hoe ik moest overleven, op emotioneel en maatschappelijk gebied (mijn hart moest helen en er moest brood op de plank komen). Dit was zeer confronterend voor mij, de keuze blijkt de juiste te zijn geweest.

Welke inzichten heb je gekregen na de scheiding?  Dat ik als vrouw en moeder voor mezelf en iedereen kan zorgen, op elk gebied, dat ik geleerd heb autonoom door het leven te gaan, de oude traditionele man-vrouw relatiepatronen waren in het begin bij mij zichtbaar, maar dat heb ik positief kunnen omdraaien..

Heb je enige vorm van schaamte of schuld ervaren na de scheiding?   Nee, ik ben overtuigd (en nog steeds) ik zal het altijd wel met mij meedragen maar meer als ervaring dan als een emotionele last. De gebeurtenis is voorbij en ik kan ernaar kijken en ervan leren. mijn grootste ontwikkeling is dat ik er openlijk over kan praten en dat ik het afgesloten heb.

Je vertelde dat je emoties hebt ervaren na de scheiding, hoe heb je deze geuit?   In het begin na de scheiding was ik erg introvert en toonde vluchtgedrag door veel uit te gaan, het was een tijd dat ik mijzelf moest leren kennen. Uiteindelijk ben ik gestopt ervoor weg te lopen en heb de confrontatie met mijzelf opgezocht.

Hoe heeft de scheiding je verdere relaties beïnvloed?  Ja en nee.. Ik kreeg in eerste instantie een lange relatie met een man als mijn ex-partner en later , na deze relatie heb ik het roer omgedraaid en ben ik meer met mijzelf aan de slag gegaan. ik reflecteer veel en blijf vooral bij mijzelf wat mijn gedachten, gevoelens en emoties betreft.

Heb je hulp gehad van een professional op het mentale vlak? Ja en dat was fijn, ik vind dat het belangrijk is dat je niet constant in een slachtofferrol blijft zitten en dat er iemand is die je af en toe aanpakt door je een spiegel voor te houden en tegen je zegt dat je moet opstaan en en moet werken als je door de pijn heen wilt om ervan te kunnen leren.

Hoe ervaar je het ouderschap na de scheiding?  Mijn zoon en ik zijn erg close, dat komt mede door de extra aandacht die hij nodig heeft, hij heeft diagnose van ADHD. Wat de relatie met de vader betreft is dat weer anders.. ik regel alles voor onze zoon, dit geeft soms druk maar ik moet soms beslissingen nemen, al dan niet minder populair maar wel in het belang van onze zoon. We hebben soms strijd gehad.. We wilden beide het beste voor hem, echter op afzonderlijke manier van elkaar, dat botste dus.. mijn tip hierin is dat communicatie van essentieel belang is in deze kwesties en dat kost veel, veel tijd. Maar geef het ook tijd, want er zullen ook vel zaken anders lopen dan je verwacht of hoopt. Goede communicatie na een scheiding werkt heel geruststellend, want niets is zo erg wanneer je als één van de ouders overvallen wordt door informatie over je kind(eren) vooral als je de info niet rechtstreeks van de ex hoort maar via je kind(eren), dit kan frustratie en woede veroorzaken. Vermijd dat de kinderen als communicatiemiddel gebruikt worden. Wees dus niet verbaasd of verbolgen als zaken anders lopen dan je had verwacht op gehoopt. Je bent immers niet meer samen met je ex-partner dus heb je minder zicht op hun emotionele staat en probeer het gedrag van je ex niet te controleren of forceren maar laat ze in hun waarde. Dit kan heel moeilijk zijn maar wel de beste oplossing en je moet er vanuit gaan dat de ander óók het beste voor het kind wil.